Software belooft vaak dat je overal kunt beginnen. In een praktijk is dat zelden waar. Zonder locatie geen rooster, zonder rooster geen vrij moment, zonder aanmelden geen consult. aēyes maakt die afhankelijkheid zichtbaar in plaats van haar te verbergen achter een leeg scherm.
Zonder gepubliceerd rooster heeft de receptie niets te boeken. Dat is de volgorde, geen storing.
Eerst de plattegrond
De organisatiebeheerder is als eerste aan zet: praktijkprofiel, locaties, gebruikers en rechten. Daarna de zorgprotocollen en de zorgpaden, de plattegrond van intake tot nacontrole, met een rol op elke stap. Een behandeling in het behandelaanbod hangt aan precies één zorgpad. Zonder dat pad is er niets om de cliënt te laten lezen.

Het behandelaanbod vraagt het meeste denkwerk, en dat is geen configuratie maar schrijven: wat de cliënt over de behandeling leest, wat wel en niet is inbegrepen, welke bedenktijd geldt. De praktijk bepaalt de inhoud. Hoeveel tijd dat kost, hangt af van hoeveel er al op papier staat.
Dan de week, dan de dag
De planner bouwt daarop de week. Afspraaktypen eerst, anders weet het rooster niet welke momenten bestaan. Dan beschikbaarheid, anders weet het niet wie er werkt. Dan publiceren, anders heeft de receptie niets. Terugkerende patronen worden sjablonen.
Pas daarna de ochtend die we elders beschrijven: de receptionist boekt, de TOA meet, de arts stelt voor, de cliënt tekent thuis. Wie middenin begint, botst op een leeg boekingsscherm of op een voorstel dat niet weg kan omdat een brief of prijs ontbreekt. Het systeem zegt dan wie het oplost, meestal de beheerder en niet de arts. Daarom testen we de inrichting vóór de start met de mensen die er dagelijks mee werken.
